Het heeft even mogen duren, maar na een lange zoektocht heb ik hem dan eindelijk gevonden: de Indiana Jones Mine in België.

Over de locatie zelf is helaas weinig bekend, behalve dat het ooit een steengroeve is geweest. Juist dat mysterieuze karakter maakt het extra interessant.

De locatie maakte meteen indruk. Via de ingang liep ik een lange gang door, waarna ik uitkwam in een grote open ruimte. Overal lagen keien verspreid over de grond, waardoor het belangrijk was om goed op te letten waar ik mijn voeten neerzette.

Na een tijdje een wollen touwtje gevolgd te hebben, vond ik uiteindelijk waar ik naar zocht: de sporen, wissels en mijnkarretjes. Een bijzonder gezicht, diep onder de grond. Op een van deze plekken heb ik dan ook een foto gemaakt met een rode fakkel, wat een spectaculaire foto opleverde.

Voor de veiligheid had ik reflecterend tape meegenomen om eventueel een spoor achter te laten. Achteraf bleek dat eigenlijk niet nodig. De groeve is relatief klein en overzichtelijk. Bovendien loopt het terrein geleidelijk naar beneden. Mocht je de uitgang niet direct kunnen vinden, dan kun je simpelweg omhoog lopen en vervolgens links of rechts aanhouden, uiteindelijk kom je dan vanzelf weer bij een uitgang uit. Wel is het belangrijk om te vermelden dat niet alle oude ingangen nog open zijn.

Ook droeg ik mijn gasdetectoren. Deze had ik oorspronkelijk aangeschaft voor de verlaten ijzermijn in Frankrijk, maar omdat ik ze toch bij me had, heb ik ze hier ook gebruikt. Ik monitorde CO₂, CO, H₂S, O₂ en LEL. De luchtkwaliteit was uitstekend; alle waarden bleven vergelijkbaar met die van de buitenlucht. Gelukkig dus volledig veilig.