Voor het eerst zag ik deze verlaten ijzermijn in een video van The Proper People op YouTube. Vanaf dat moment werd het mijn doel om deze mijn te vinden en zelf te bezoeken. In februari 2026 was het eindelijk zover. Na lange voorbereidingen was de trip gepland en kwam ik vroeg in de ochtend aan op locatie, nog in het donker.
De mijn ligt in de buurt van huizen, waardoor ik extra voorzichtig moest zijn. Er was slechts één ingang, dus gespot worden kon vervelend aflopen. Nadat ik ongezien was binnengekomen, ben ik het eerste stuk met rood licht verder gegaan om te voorkomen dat een felle lichtbundel vanuit de tunnel zichtbaar zou zijn.
Naarmate ik dieper de mijn in liep, schakelde ik mijn gasdetectoren in om vijf verschillende gassen te monitoren: O₂, CO₂, CO, H₂S en LEL. Dit was een van de belangrijkste voorbereidingen voor deze trip. In deze specifieke ijzermijn was de kans op verhoogde en gevaarlijke CO₂-concentraties aanzienlijk, maar ook de andere gassen konden mogelijk aanwezig zijn.
Uiteindelijk viel het gelukkig mee. Alleen de CO₂-meter gaf een hogere concentratie aan dan in de buitenlucht, op sommige plekken zelfs ruim tien keer zoveel. Gelukkig bleef dit binnen niet-gevaarlijke waarden.
Opvallend was de trap naar beneden. Na het afdalen van een lange trap naar een lagere verdieping had ik juist een stijgende CO₂-concentratie verwacht. Dat gebeurde echter niet. Integendeel: de CO₂-waarde daalde zelfs naar ongeveer vier tot vijf keer de concentratie van de buitenlucht.
Na ongeveer een uur wandelen door de eindeloze hoofdtunnel, en twee instortingen voorzichtig gepasseerd te zijn, vond ik uiteindelijk waar ik naar op zoek was: de schachtlift. Waarschijnlijk het mooiste en meest indrukwekkende overblijfsel van deze mijn. Diep onder de grond stond de constructie er nog verrassend intact bij. Op sommige plekken lagen en hingen zelfs nog intacte lampen.
Deze mijn werd geopend in de 19e eeuw en sloot haar deuren in de 20e eeuw. Na ruim honderd jaar intensief gebruik werden de gangen definitief verlaten. Inmiddels liggen ze al tientallen jaren stil, overgenomen door duisternis, roest en stilte.