Eens een keer iets anders dan steenkool of ijzererts! Deze mijn werd gebruikt voor de winning van gips en anhydriet. Bij aankomst kon ik makkelijk het terrein opkomen, waar vervolgens twee ingangen te vinden waren om de mijn binnen te gaan.

Beide ingangen leiden naar dezelfde mijn; deze tunnels zijn dan ook allemaal met elkaar verbonden. Via de tweede ingang die ik pakte, kwam ik een indrukwekkende transportband tegen. Nadat ik hier voorbij was gegaan, liep ik door een stuk dat erg ingestort en vervallen was. Ook was hier enorm veel poeder te vinden, als in: écht bergen poeder. De hele vloer lag eronder bedolven. Dit was bij de andere ingang ook wel het geval, maar in veel mindere mate.

Na een tijdje gelopen te hebben, kwam ik ook grondwater tegen. Dit was een prachtige plek om te zien. Het water stond helemaal stil en was strak en helderblauw. Dit, in combinatie met het witte gesteente in deze mijn, gaf een erg mooi effect.

Wat ook erg gaaf was om te zien, is dat er originele markeringen op de muren waren gezet met reflecterende verf. Dit zorgde ervoor dat, als je met je lamp een gang inscheen, je de getallen en andere markeringen van grote afstand al zag weerkaatsen. 

Online heb ik helaas niet veel geschiedenis over deze mijn kunnen vinden, behalve dat deze begin deze eeuw is gesloten en dus nog relatief kort verlaten is.