Ik denk dat dit toch wel een van de best bewaarde oude energiecentrales ter wereld is. Praktisch geen graffiti, en voor het grootste deel nog in goede staat. En dat terwijl de centrale al rond 1990 werd verlaten, inmiddels ruim dertig jaar geleden.

Over de geschiedenis van deze Franse energiecentrale is helaas niet veel informatie te vinden. Wel heb ik kunnen achterhalen dat de centrale rond 1930 werd gebouwd en samen met de laatste hoogoven op dit terrein rond 1990 haar deuren sloot. Al met al heeft deze centrale dus zo’n zestig jaar dienstgedaan en in die tijd stroom geleverd aan meerdere hoogovens hier in Frankrijk.

Het terrein waarop de centrale ligt, is tegenwoordig deels ingericht als museum. De nog overeind staande hoogovens kunnen daar tot op de dag van vandaag worden bewonderd, eventueel zelfs met een gids. Het energiecentraledeel is echter nooit toegankelijk geweest voor publiek en staat sinds de sluiting volledig verlaten. Doordat het zich op een museumterrein bevindt, is het lastig om er te komen. Juist dat heeft waarschijnlijk bijgedragen aan de uitzonderlijk goede staat van de locatie.

Nadat ik het terrein had betreden, moest ik nog op zoek naar een ingang. Na enig zoeken vond ik die uiteindelijk. Eerst klom ik via een stalen constructie een verdieping omhoog. Gelukkig bleek er daar een raam uit te liggen, waardoor ik naar binnen kon klimmen. Hiermee kwam ik vrijwel direct in de turbinehal terecht.

Voor het ketelhuis leek, voor zover ik kon ontdekken, eveneens maar één ingang: opnieuw via een raam op aanzienlijke hoogte dat eruit lag.

Al met al een bijzonder indrukwekkende locatie om te hebben gezien. Vooral de klassieke bouwstijl van de centrale maakt indruk, maar misschien nog wel meer het feit dat er vrijwel geen sprake is van vandalisme. Alsof de tijd hier simpelweg is stil blijven staan.